เฮ่ออ...คืนนี้มันยาวไกลจัง น่าเบื่อมันมากเลย มันช่างเป็นคืนที่เงียบเหงาอะไรเช่นนี้ ทั้ง ๆ ที่ข้าง ๆ ตัวฉันก้อเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย แต่เชื่อมั้ยฉันไม่รู้จักใครสักคนเลย ความจริงฉันก้อคิดถึงใครอยู่หลายคนในคืนนี้แต่ทุกคนคงกำลังสนุกกับการฉลอง ฉันฉลองปีหนูคนเดียวเลยสินะ ไม่สิกะใครก้อมะรู้ตั้งหลายร้อยหลายพันคนที่หาดพัทยา ดูดอกไม้ไฟสวยมาก ก้อเลยต้องเก็บไว้ดูสักหน่อยบ หยิบกล้องขึ้นมาก้อถ่ายได้ไม่มากนัก เมื่อยมืออ่ะ
ตอนดึกโทรหาคุณแม่ด้วย ขอคำอวยพรดีๆ สักหลาย ๆ ข้อ คุณแม่ก้อน่ารักที่สุด ขนาดว่านอนแล้วก้อยังตื่นมาทำตามคำขอของลูกสาวคนนี้ สุดท้ายคนที่อยู่กับเราทุกที่ทุกเวลา และตลอดไปก้อคือคุณแม่และคุณพ่อ ถึงแม้ว่าคุณพ่อจะอยู่ไกลแสนไกล ไม่รู้ว่าไกลแค่ไหน แต่หนูคิดถึงคุณพ่อนะคะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น