เรื่องเก่า ๆ

นานแล้วน่ะ ฉันไม่ได้มาอัพอะไรที่นี่เลย เป็นเดือน ๆ ได้แล้วมั้ง เพิ่งนึกได้ว่ามีที่ที่นึงที่เราลืมไป
ตอนแรกตั้งใจว่าจะปิด blog นี้แล้วล่ะ อยู่ดี ๆ ไม่รู้ทำไมถึงได้หวนกลับมาเขียนเรื่องราวที่นี่อีก
ฉันมีความในใจมากมายที่ระบายให้ใครฟังไม่ได้เลย ความอึดอัดที่อยากจะฝังไปลึกที่สุด ปล่อยให้
มันลืมไปจากวินาทีนี้เลยยิ่งดี
ตอนนี้ชีวิตฉันเริ่มยุ่งยากขึ้น โตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วสินะ ความรับผิดชอบในวันข้างหน้ามรอเราอยู่
มันแสนสาหัสจังน่ะ แต่ฉันก้อต้องพยายามและสู้ต่อไปให้ได้สินะ
ความฝันของฉันมีตั้งหลายอย่าง มากมาย และทุก ๆ ความฝัน กำลังรอฉันอยู่ รอให้ฉันทำให้มัน
กลายเป็นความจริงให้ได้ในวันข้างหน้า ต้องทำให้ได้

วันหยุดทั้งที

แย่จังนะ วันหยุดวันนี้มะได้ไปเที่ยวไหนอีกแล้ว
มีโปรแกรมต้องเข้ากรุงเทพฯ อาทิตย์หน้าโน้นนน
ไปซื้อบัตรคอนฯbingbang สู้ ๆ เข้านะ sarangssssss
นัดกันกะศร เพื่อนสมัยโน้น...นานแล้วจำมะได้ มะได้เจอกัน
นานมากเลย ล่าสุด2 ปีที่แล้วนะ ตอนนี้คงผอมแล้วมั้ง ฮุฮุ..ฮิฮิ
ความจริงมันนะอยากเจอเรา แต่เรานะอยากเจอbingbang
แต่เพื่อนก้อสำคัญชิมะ ต้องเจอมันให้ได้เหมียนกานแหละ
อ้อ..เมื่อวานเจอกะใครหว่า..จำชื่อมะได้อีกแล้ว เค้าบอกหลายรอบแล่ะ
เลยถ่ายรูปคู่มา เป็นครั้งแรกที่ขอนักร้องที่มะได้ปลื้มถ่ายรูป แต่.
ปลื้มพี่เค้ามากเลยที่ดูมะเก๊กและครึม เป็นกานเองสู๊ดดดดๆ

ก้อแค่ความรู้สึก

เฮ่อ นานแล้วสินะมะได้มาอัพมันสะที จนเพื่อนมาวีน ถึงได้รู้ตัวว่าจิง ๆ แล้วก้อนานซะจนจะเน่าแล้ว
อาจเป็นเพราะก่อนนี้ยุ่ง ๆ อยู่หลายเรื่องและจะมีเรื่องยุ่งตามมาอีกเพี๊ยบเลย
ไปบ้านมาก้อเหนื่อยพอควร Thank You นะเพื่อนสำหรับรูปภาพที่ส่งมาให้น่ะ
วันนี้ความจิงเป็นวันที่ฉันต้องไปทำงานน่ะ แต่ขี้เกียจสุดชีวิตก้อเลยขอเปลี่ยนวันหยุดมาเป็นวันนี้แทน
เจอนู๋นาด้วยเมื่อวานก่อน มันบอกว่าเลิกกับแฟนแล้ว (รอบที่ร้อยแปด) เฮ่อ ฉันอยากให้เพื่อนเจอคนดีๆ
ซะที เมื่อไหร่มันจะตาสว่างฟ่ะ
อนาคตฉันจะเป็นไงต่อไปเนี่ยะ อยู่ ๆ ก้ออยากเปลี่ยนงานซะงั้น คงเห็นเค้าเปลี่ยนกันมากมั้ง

Valentine Day

ความจริงวันนี้หลายคู่คงต้องมีความสุขแหง ๆ
ส่วนฉัน โคตรเหงาอ่ะ

วันนี้ไปได้หนังสือนิยาย Coffee Prince มาใหม่อ่ะ
รอดูกะแผ่นที่สั่งปัยมะไหว ก้อเลยซื้อหนังสือมาอ่านก่อน
รูปเล่มเก๋กูดอ่ะ นี่ถ้ากล้องมะติดไวรัสจะอัพโหลดมาไว้ด้วยอ่ะ
แล้วอีกเล่มก้อ I *o*BOOK หน้าปกจุนกี ไอ้ที่ต้องซื้อน่ะ เพราะกะว่า
จะแลกกะตังค์หรอกนะ มะมีตังค์เหรียญขึ้นรถเมลล์ ลองจ่ายแบงค์
ยี่สิบสิคะ มันถอนให้ 10 บาท เผลอ ๆ มะถอนก้อมี รถที่พัทยาเนี่ยะ
เป็นเงี่ยะซะส่วนใหญ่

น้าเนียน อินเตอร์

เมื่อวานได้อ่านหนังสือฉบับหนึ่ง มีคอลัมน์ของ น้าเนียน อินเตอร์ เค้าเขียนหัวข้อประมาณว่าวิบากกรรมของศิลปินเกาหลี
เค้าบอกว่า กรรมข้อแรก ก้อคือเกิดมาเป็นผู้ชายแท้ ๆ หน้าตาดั๊นไปละม้ายคล้ายผู้หญิง(เห็นด้วยอย่างแรงค่ะ น้าเนียน) ผู้ชายบางคนแมนทั้งแท่งพูดให้ตายก้อมะมีใคร่เชื่อ โดนส่ร้ายว่าเป็นกย์อยู่นั่นแหละ ที่สำคัญยังสร้างบาป ให้เพื่อนร่วมโลกที่เป็นหญิงอีกต่างหาก ยังไงนะเหรอ ก้อสร้างความอิจฉาในใบหน้าอันใสปิ๊งไง ดูซิผู้หญิง..บางคน..สมัยนี้ดูได้ซะที่ไหน อิ อิ (โดนฉันเต็ม ๆ )ให้คนอื่นอิจฉามันบาปไหมล่ะ
กรรมข้อต่อมา อันนี้ดูเหมือนจะเป็นความจงใจมากกว่า เรื่องทรงผม ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วนักร้องเกาหลีไปทำกรรมอะไรไว้กับเส้นผมของใครอะป่าว มาชาตินี้ถึงได้ไว้ผมได้แค่ทรงเดียว นั่นก้อคือ หน้าม้าฟ้าผ่า สังเกตุได้เลย นักร้องศิลปินดาราเกาหล..ชาย..ทั้งหลาย ทำผมได้ไม่กี่ทรงหรอกครับ ส่วนใหญ่ก้อหน้าม้า แล้วด้านหลังก้อเซต ให้มันชี้ ๆ เหมือนโดนฟ้าผ่านั่นแหละ
ดังนั้นเกิดมาเป็นคนไทยภูมิใจเถิด ไว้ผมได้ตั้งหลานทรง ทั้งผมแกะ ทำหัวโล้น หรือจะทำทรงมหาดไทย แสกข้าง แสกกลางก้อว่ากันไป
กรรมต่อไปคือเรื่องความสามารถ คับผม อย่างหนึ่งศิลปินเกาหลีสู้คนไทยไม่ได้นั่นก้อคือ การใช้เวลา เอาง่าย ๆ คือการบริหารเวลาไม่เก่งเท่าคนไทยนั่นเอง ยกตัวอย่าง (อีกแล้ว) เช่น เกาหลีอย่างน้อย 5 ปี ออกอัลบั้ม ประเทศไทย อย่างเก่ง 2 ปี เผลอ ๆ 6เดือน เก่งไหมล่ะ บอกแล้วความสามารถมันต่างกัน เอาเถอะ จะห้าปีหรือหกเดือน มันก้อออกอัลบั้มคือกัน คุณภาพว่ากันทีหลัง หุ หุ (หกปีแล้วดังระเบิดระเบ้อขนาดนี้ หนูว่ามันก้อคุ้มนะคะน้าเนียน ดีกว่าออกมาแล้วแป้ก)
ข้อนี้ไม่เกี่ยวกับกรรม แต่แถมให้ เกี่ยวกับเรื่องเพลงนั่นคือ เกาหลีโอกาสรวมฮิตน้อยมาก ต้องตั้งหน้าตั้งตาทำอัลบั้มใหม่ของตัวเองต่อไป ไม่เหมือนศิลปินบ้านเรา ซึ่งอาจจะใช้เวลาในการทำอัลบั้มน้อยมาก ออกตอนไหนก้อได้ เราเลยเห้นอัลบั้มรวมฮิตซะเยอะ ปีใหม่รวมฮิต วาเลนไทน์รวมฮิต รวมฮิตมันทุกโอกาสทุกเทศกาล
...............
พอฉันอ่านจบก้อเอาไปเล่าให้เพื่อน ๆ ร่วมงานฟัง ฮาแตกกันเลยทีเดียว ความจริงน้าเนียนเค้าก้อวิเคราะห์ได้น่าฟังนะ แถมสนุกด้วยอีกต่างหาก ไม่น่าเบี่อ เหมือนหนังสือบางเล่ม
อ้อ วันนี้ได้ The boy kimchi เล่มใหม่ด้วยอ่ะ ไอ้เล่มเก่ายังมะได้อ่านเลย แค่เปิดผ่านตาเท่านั้นเอง
เดือนนี้หมดตังค์ไปกะค่าเน็ตเยอะมาเลย โบนัสจะออกเท่าไหรเนี่ยะ รออยู่นะจ๊ะ รออยู่
อ้อ ไปเจอหนังสือ พูดเกาหลี เล่มใหม่ ของอาจารย์ บุญมา ด้วย เนื้อหาข้างในมะเท่าไหร่หรอก แต่รูปเล่มเจ๋งมากอ่ะ คิดว่าเป็นพ็อกเก็ตบุคของใครซะอีก หวานซะ..หวานได้อีกนะคะอาจารย์ สรุปว่าสวยและน่ารักมากอะ 185 บาท เท่านั้นเอง ซื้อๆ ซื้อแน่เดือนหน้า เดือนนี้จนแล้ว (พูดเหมือนเดือนหน้าจะรวย)

yun"o"jae II

หวี๊ดกันซะ...ยอมแพ้แล้วตู
คู่นี้ก้อน่าหนับหนุนนะเนี่ยะ
ฉันสับสนทางเพศหรือป่าวเนี่ยะ เริ่มเชียร์แบบออกหน้าออกตามากไปแล้ว

ไม่มีวันพรากจากกันปาย

ดูเค้าจะไม่อยากจากกันเลยทีเดียวเชียวแหละ

อารายเนี่ยะ แจเล่นเกาะยุนมะปล่อย แล้วคนอย่างฉานจะเสียบได้ตอนไหนคะเนี่ยะ คุณนายแจ

Henry Lau

น่าสงสารน้องจัง ทำไมรับเค้าเป็นสมาชิกคนที่ 14 มะได้นะ
ฉันว่าเค้าทั้งน่ารักและความสามารถเพี๊ยบเลยนะ พูดภาษาอังกฤษได้..สุดย๊อด...
เพราะคนเกาหลีนะ ไม่ชอบที่จะพูดอังกฤษสักเท่าไหร่ แถมเวลามาถามเราแล้วเราตอบเป็นภาษาอังกฤษ ฟังมะออกยังมาโกรธใส่เราเฉยเลย สรุปฉันผิดที่ฟังเกาหลีมะออกและตอบเค้าไม่ได้รึนี่

แค่อยากระบาย

เบื่อ..................
เซ็งอ่ะ.................
อยากไปไกล ๆ จากตรงนี้....
คิดถึงเพื่อนนะเนี่ยะ........


ฟังเพลงนี้ทีไรฉันรู้สึกยิ่งแต่เศร้า ก้อมะรู้หรอกนะว่ามันมีความหมายว่างัย แต่ฟังเพลงเกาหลีทีไรหลุดไปเป็นนางเอกซีรี่ส์ทุกทีสิน่า

คู่สร้างคู่สม

อดที่จะเอามาโพสท์มะได้ น่ารักจิง ๆ นะ คู่เนี่ยะ หนับหนุนเต็มที่
ใครก้อแยกเราสองคนมะได้เนอะ

ทำไปได้นะ..Bingbang

ฮาอ่ะ โดยเฉพาะ จีอะน่ะ ดูท่าจะไม่ต้องฝึก ท่าทางออกซะงั้น แหม..เริดนะจ๊ะ

วันนี้ไปวัดทำบุญมาแต่เช้า ตั้งใจแล้วว่าจะหาเวลาไปทำบุญปีใหม่ทั้งทีนี่นะ พอดีได้เพื่อนไปก้อเลยต้องตื่นแต่เช้า ทำบุญเสร็จกะว่าจะไปขูดหินปูนแต่คิวยาวมากก้อเลยกลับกัน เดี๋ยวไปวันหยุดดีกว่า

แปลกจัง ปกติเวลาทำบุญเสร็จ ฉันจะสบายใจเป็นที่สุดแต่วันนี้อารมณ์ฉันไม่คงที่เอาเสียเลย มันเศร้าอ่ะ

มะรู้ว่าทำไม แต่ก้อยังดีที่มีเจี๊ยบอยู่เป็นเพื่อน เจี๊ยบเป็นคนธรรมะธรรมโมมาก ๆ แถมยังกินเจตลอดชีวิตด้วย เค้าบอกว่าถ้าไม่ติดว่าต้องมาดูแลร้านอินเตอร์เน็ตให้พี่ ป่านฉะนี้เค้าก้อจะไปบวชชีแล้ว ว้าว ไม่น่าเชื่อ นี่ล่ะเพื่อนใหม่ฉัน พอมารู้จักเจี๊ยบ ฉันก้อพาเธอตบะแตก ก้อจะอะไรล่ะ ดันไปเอาซีรี่ส์เกาหลีมาให้ดูและเธอก้อติดเอามาก ๆ ถามหาร้านสั่งซื้อเฉยเลย แถมบอกให้เร็ว ๆ อีกนะ ฉันว่าเธอคงเปลี่ยนใจไม่ไปบวชแล้วล่ะ ว่า..บาปเลยเรา

ความจริงวันนี้ฉันมีอะไรมากมายต้องทำ แต่เพราะมันน่าเบื่อจิง ๆ ฉันจึงไม่อยากขยับตัวทำอะไรเลย

ได้แต่นั่งฟังเพลงแบบนี้ไปเรื่อย ๆ หลายวันก่อนไปซื้อ ซีดีประกอบซีรี่ส์เกาหลี ปี 2008 ชอบเพลงนึงมาก ฟังอยู่ได้แต่เพลงเดียว มันอยู่ เพลงที่ 3 แผ่น แผ่นท้ายสุด แต่ฟัง ๆ แล้วมันไม่ใช่ภาษาเกาหลีน่ะ เหมือนภาษาจีนมากว่า

เฮ่อเวลาต้องไปทำงานล่ะ

เพราะอากาศเปลี่ยนแปลง

วันนี้ฉันไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ ความจริงไม่อยากลางานหรอกน่ะ แต่เพราะไปถึงแล้วมันก้อยังไม่สามารถจะทำงานได้ เปนลมแน่ ๆ ถ้าฝืนร่างกายตัวเอง ก้อเลยต้องลางานกลับมาพักผ่อน ทานข้าวแล้วก้อกินยาไปก้อหลับยาว ตื่นอีกทีก้อตอนเย็นแล้ว อาการดีขึ้น เหลือแต่ปวดหัวนี่แหละ นี่พัทยาหนาวมากแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อนเลย อากาศทำไมเย็นได้ขนาดนี้นะ อาจเพราะโลกเรามันคงเบื่ออากาศร้อนๆ เหมือนกะเรานี่แหละนะ ก้อเลยต้องปฏิบัติตัวมันเอง หนาวซะ..ไม่เกรงใจกันเลย
อื้ม...วันนี้วีดิโอของ bingbang มาให้ดูด้วย.....ชื่อเพลง this love ฟัง ๆ แล้วมีท่อนนึงเหมือนเพลง this love ของ maroom 5 เลย

วันที่2ของปี

ความจริงวันนี้เป็นวันหยุดของฉัน แต่มันก้อเป็นซะอย่างนี้ ฉันได้แต่ตื่นมา แล้วก้อหาอะไรทำแก้เซ็ง อยู่ ที่นี่ไม่มีเพื่อนเลย ไม่เหมือนตอนอยู่ที่บ้าน ถึงแม้ไม่มีที่ให้ไป หรือไม่มีเพื่อนให้คุย แต่ฉันก้อยังมีแม่ อีกทั้งตอนนี้ก้อมีหลานตัวยุ่งอีกคน ไม่รู้ว่าในปีนี้จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นบ้างกับตัวฉันเอง ถึงแม้ตอนนี้ฉันก้าวเข้า 24 ปีแล้วก้อตาม แต่ฉันก้อยังไม่อยากโตเป็นผู้ใหญ่เลย เพราะมีหลายอย่างถ้าต้องเป็นผู้ใหญ่แล้วฉันคงทำมันไม่ได้หรือไม่ถึงได้ก้อไม่ควร ตอนนี้อยากสนุกกับชีวิตต่ออีกแป๊บนึ่ง

อีกไม่กี่วันที่บริษัทก้อจะฉลองปีใหม่ ฉันนะ มะอยากไปเลย ถ้าไปฉันต้องได้ก่อเรื่องแน่ ๆ ตอนนี้ก้อโดนผู้จัดการหมายหัวเอาไว้ซะแล้ว ก้อดันไปก่อปฏิวัติให้นะสิ พวกเราสมาชิก(พรรค) เกือบครึ่งคุยกันว่าไม่อยากไปฉลองปีใหม่เลย..ได้ข่าวว่าผู้จัดการจะชวนกิ๊กที่ทำงานอยู่ต่างสาขามาด้วย เรารู้อยู่แก่ใจ คงจะต้อทำเป็นหน้าด้านมะรู้มะชี้มะเห็น มะได้หรอกนะ ผู้จัดการฉันยังเข้าใจว่ามีแค่ฉันคนเดียวที่มะอยากไปฉลอง เค้าก้อเลยเรียกประชุมและให้ลงคะแนนเสียง แต่เค้ากลับพูดอ้อมค้อมว่า อยากไปจัดที่ไหนดี แทนที่จะถามว่า ใครอยากให้มีการจัดงานฉลองบ้าง คนทนไม่ไหวเลยต้องเปิดประเด็น เท่านั้นแหละเค้าก้อเลยตัดกัดฟันถามว่าใครอยากไปบ้าง ...ไม่มีใครยกมือ....ด้วยเพราะหลายคน ณ ที่นั้น ไม่ชอบที่จะแสดงความคิดเห็น มันก้อเป็นซะแบบนี้ และพอเค้าถามต่อว่า ใครไม่อยากไปบ้าง ฉันยกมือคนแรก และตามด้วยเพื่อน ๆ อีก 3 คน และมีอีก 2 คนที่ไม่ได้เข้าประชุม แต่ฉันก้อออกคะแนนเสียงให้แทน เค้าถึงกับอึ้งและพูดไม่ออก ก้อเลยปัดไปว่า พี่ให้ไปคิดทบทวนดู แล้วอาทิตย์หน้ามาประชุมใหม่อีกที แต่ในวันรุ่งขึ้นเค้าเรียก รองผู้จัดการไปคุยเป็นการส่วนตัวและบอกว่า พี่บังคับให้ทุกคนไป ให้เธอประสานงานน้อง ๆ ด้วยนะ

ฉันได้แต่งงในสิ่งที่เค้าทำ มันไม่เหมือนคนที่จะเป็นผู้จัดการหรือผู้นำเลยสักนิด

และตอนนี้พนักงานหลายคนก้อรู้เรื่องกิ๊กคนใหม่ของเค้า ที่เราต่างก้อรับไม่ได้ เพราะ คน ๆ นี้อยู่ใกล้กันมาก เค้าเคยทำงานสาขาเดียวกันจากกรุงเทพมาก่อน และมาเจอกันอีกที่ก้อที่พัทยาที่แหละ ตอนนี้ผู้หญิงเค้าย้ายไปอยู่ศรีราชา แต่นั่นกลับไม่ใช่ปัญหาของเค้าเลยสักนิด ยิ่งแต่ทำให้เค้าสะดวกที่จะหาที่หลบที่ซ่อนกันซะอีก พอผู้หญิงเค้าเลิกกับแฟนเค้า ผู้จัดการฉันก้อเข้าเสียบซะงั้น ผู้หญิงคนนี้ก้อหน้าไม่อายรู้ทั้งรู้เค้ามีเมีย ยังจะยุ่งอีก และตอนนี้เมียเค้าก้อท้องอ่อนๆ ด้วย ฉันจะทำไงกับทั้งสามคนดี การรู้เรื่องเค้าโดยไม่ได้ตั้งใจเนี่ยะมันทำให้เราแย่นะ บอกใครก้อไม่ได้ แต่ที่แน่ ๆ งานฉลองปีนี้ ต้องมีเรื่องเกิดขึ้นแน่ ฉันคนหนึ่งละที่จะไม่ยอมทนดูอะไรน่าทุเรศ ๆ แน่นอน

วันใหม่ของฉัน

เฮ่ออ...คืนนี้มันยาวไกลจัง น่าเบื่อมันมากเลย มันช่างเป็นคืนที่เงียบเหงาอะไรเช่นนี้ ทั้ง ๆ ที่ข้าง ๆ ตัวฉันก้อเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย แต่เชื่อมั้ยฉันไม่รู้จักใครสักคนเลย ความจริงฉันก้อคิดถึงใครอยู่หลายคนในคืนนี้แต่ทุกคนคงกำลังสนุกกับการฉลอง ฉันฉลองปีหนูคนเดียวเลยสินะ ไม่สิกะใครก้อมะรู้ตั้งหลายร้อยหลายพันคนที่หาดพัทยา ดูดอกไม้ไฟสวยมาก ก้อเลยต้องเก็บไว้ดูสักหน่อยบ หยิบกล้องขึ้นมาก้อถ่ายได้ไม่มากนัก เมื่อยมืออ่ะ

ตอนดึกโทรหาคุณแม่ด้วย ขอคำอวยพรดีๆ สักหลาย ๆ ข้อ คุณแม่ก้อน่ารักที่สุด ขนาดว่านอนแล้วก้อยังตื่นมาทำตามคำขอของลูกสาวคนนี้ สุดท้ายคนที่อยู่กับเราทุกที่ทุกเวลา และตลอดไปก้อคือคุณแม่และคุณพ่อ ถึงแม้ว่าคุณพ่อจะอยู่ไกลแสนไกล ไม่รู้ว่าไกลแค่ไหน แต่หนูคิดถึงคุณพ่อนะคะ

ของขวัญวันเกิด II

อันเนี่ยะตอนแรกว่าจะไม่ใช้นะ
แก่ก้อเผลอเอามาห้อยมือถือ
เพื่อนบอกสวยดี...
ราเมงของเพื่อนก้อมะกล้ากิน
ไว้แบบนั้นมันจะเสียมะเนี่ยะ
อยากเก็บไว้มากกว่านะ
มันมีความหมายที่ดีมากว่า
ความอร่อยของมัน

ของขวัญวันเกิด

ชอบมากเลยอ่ะ
จริง ๆ ไม่ต้องมากมายขนาดนี้ก้อได้
แต่ก้อ..ขอบใจนะเพื่อน love

คิดถึงเค้าจัง

อยู่ดี ๆ ฉันก้อคิดถึงใครบางคนขึ้นมา ทุกครั้งที่ไปร้องคาราโอเกะ กับเพื่อน ฉันต้องลุกขึ้นมาร้องเพลงอยู่เพลงหนึ่ง และก้อร้องได้ดีซะด้วย สงกะสัยจะอินกะเนื้อเพลงแน่ ๆ ความจริงฉันก้อว่ามันอย่างนั้นแหละ ใครบางคนที่ฉันได้เจอเค้าอีกครั้งเมื่อ 2 ปีที่แล้วทั้งๆ ที่จากกันไปนานเกือบ 4 ปี ฉันตื่นเต้นที่สุดเลย ความจริงระหว่างเราไม่ได้บอกเลิกกันเลยด้วยซ้ำไป เราห่างกันเรื่อย ๆ และเค้าก้อไม่
คิดจะง้อฉัน เหตุผลอะไรนั้น ฉันไม่รู้ แต่วันนั้นที่เจอเค้า มันได้แต่อึ้ง และแค่ยิ้มให้เค้า ทำได้แค่นี้จริงๆ ทั้ง ๆ ที่ความจริงอยากจะคุยกับเค้าให้มากที่สุด แต่คงเป็นไปไม่ได้ ผ่านไปไม่นานเค้าแวะมาทำธุระที่บริษั่ทฉันอีก ฉันทำได้แค่เพียงมองผ่านไป และทำเป็นไม่เห็นเค้า นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน แต่ก้อไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย มีคนบอกว่าฉันใจร้ายกับเค้ามาก แต่ฉันว่าเค้าใจร้ายกับฉันที่สุดต่างหาก เพราะเค้าไม่เคยเลือนหายไปจากความทรงจำฉันเลย เข้าสู่ปีที่ 7 ฉันก้อยังลืมเค้าไม่ได้สักที แล้วฉันจะเริ่มต้นใหม่ได้ยังไง
เพราะฉันไม่แข็งแรงพอ หรือเพราะฉันมันงี่เง่ากับรักครั้งแรกมากไป

เพื่อนชายคนใหม่...

คนนี้มะรู้อยู่ดี ๆ มาขอทำความรู้จักกันซะงั้นมะรู้มาจากไหน ไว้ใจได้ป่าวเนี่ยะ ไอ้รูปที่เห็นตัวตนจริง หรือ มันแค่รูปหนึ่งใบน่ะ

บ่นอย่างเดียว

วันนี้เหนื่อยจัง

แต่ก้อยังอยากไปแดนซ์ให้กระจายเลยล่ะ

เบื๊อ..เบื่อใครบางคนที่ทำงาน ฉันนะไม่เคยอยากมีเรื่องกะใครเท่า

ยายคนนี้เลย บ้าบอคอแตกที่สุด คนอารายทุเรศอ่ะ

วันนี้บ่นได้อย่างเดียวนะทำอย่างอื่นไม่ได้มากกว่านี้

แต่ก้อแอบให้มีเรื่องดีใจ

แล้วพรุ่งนี้มาเล่าให้ฟัง

เอ้..แล้วฉันจะเล่าให้ใครฟังล่ะ

ว้า.เพ้อเจ้อแล้วตู

ใกล้ปีใหม่แล้ว

คิดจะเปลี่ยนแปลงอะไรในตัวเองดีนะปีใหม่ที่จะมาถึงนี้

ความจริงฉันก้อคิดแบบนี่ทุกปี แต่ก้อทำได้ไม่กี่อย่าง

เอ๊ะ!! หรือว่าฉันทำไม่ได้เลยสักอย่างน้า...

แต่ที่แน่ๆ ปีหน้าฉันก้อยังจะบ้าซีรีส์และเพลงเกาหลีต่อปาย

ทำจัยกันหน่อยนะคะครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นคุณแม่ พี่สาว น้องสาว

และ ข้าวฟ่าง หลานตัวน้อยของฉัน ตอนนี้ 1ขวบ กับ หกเดือน แล้ว

โอ้ย!! พิมพ์ไปปวดท้องไป เพราะกินของเผ็ดมามื้อเย็นนี้

ไม่ได้พกพามาด้วย นั่งทนปวดต่อไป ตายหน้าคอมฯ ที่ร้านเน็ตเนี่ยะ

คงอายเค้าน่าดูน่ะ

เรื่องราวของผู้จัดการของฉันวันนี้เค้าก้อก่อเรื่องอีกแล้ว เรื่องราว

ลับ ๆ ของเค้ากำลังวิ่งพุ่งเข้ามารายงานตัวกะฉันทีละเรื่อง

หลังจากกิ๊กเพื่อนรวมงานของฉันจนใคร ๆ ก้อบอกว่าแกนะเป็นสมภาร

กินไก่วัดชัด ๆ คำพูดเนี่ยะเหมาะกะผู้จัดการฉันที่สุด ล่าสุดนี้

ก้อเริ่มปฏิบัติการตามล่ากิ๊กอีกแล้ว

ผู้หญิงคนนี้ไม่ไกลตัวเค้าและฉันเท่าไหร่ มันก้อเหมาะแล้วกับฉายาของเค้า

เค้าทำงานบริษัทเดียวกันแต่อยู่คนละสาขา

หลายเดือนที่แล้วฉันได้เจอผู้หญิงคนนี้เป็นครั้งแรกเพราะเค้าแวะมาเล่น

ที่สาขาฉัน และทักทายกับเพื่อนร่วมงานทุกคน

รวมทั้งพูดคุยกะผู้จัดการ และแล้วสายตาของฉันมันก้อทำงานและประมวลผล

ออกมาได้ว่า เค้าสองคนสนิทกันมากมาย ฉันถามเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง

พี่เค้าบอกว่า สองคนนี้เค้าเคยอยู่สาขาเดียวกันที่กรุงเทพฯมาก่อน

ไม่แปลกหรอกที่จะดูหนิดหนมกว่าใครๆ หลังจากที่ฉันได้คำตอบที่แม้มันจะ

ขัดแย้งกะสายตาอันแหลมคมของฉันแล้วก้อตาม ฉันก้อทำเป็นไม่สนใจต่อไป

แต่มันก้ออดคิดไม่ได้ในทุกครั้งที่เห็นเค้าสองคนเวลามาเจอกันแล้วจะ

มีปฏิกิริยาที่มัน แปลก ๆ อย่างเช่น สายตาของเค้าทั้งค่ การเล่นหัวกันและกัน

โดยไม่แคร์สายตาคนรอบข้าง (หรือเพราะโลกมันสีชมพูไปเลยมองมะเห็นผู้หญิงตัวดำ ๆ อย่างฉันนะ)

และแล้วฉันก้อเริ่มรู้อะไรบางอย่างมากขึ้น เพื่อนร่วมงานคนนึงของฉันทีค่อนข่างรู้จักกะผู้หญิงคนนี้มากกว่าฉันได้บอกว่าผู้หญิงคนนี้เลิกกะแฟนไปแล้วเมื่อ สอง เดือน ก่อน ซึ่งถ้าฉันนั่งทบทวนอะไรบางอย่างก้อพอจะเข้าใจได้ว่าช่วงเดือนสองเดือนที่ผ่านมาเค้าเจอกันบ่อยขึ้น ทำตัวสนิทกันมากขึ้น โทรหากันมากขึ้น และแล้วมันก้อเกิดเรื่องจริง ๆ เค้าคบกันจิง เพราะเรื่องคืนนั้นที่ทำให้ทุกอย่างเริ่มกระจ่าง

หัวใจเต้นแรง

ฉันไม่เข้าใจจิง ๆ ทำไมทุกครั้งที่ได้ยินเพลงประกอบซีรี่ส์เกาหลีทีไร ฉันนะตื่นเต้นทุกที เหมือนจะได้เป็นนางเอกมิวสิค หรือ นางเอกซีรี่ส์เองซะงั้น ฟังแล้วสบายใจมาก ตอนนี้มีอัลบั้มรวมเพลงประกอบซีรี่ส์ปี 2008 ออกมาแล้วนะ ความจริงมันก้อมีซ้ำกันกับอัน เก่า ๆ ตั้งแต่ 2005-2007 เราก้อมีแล้ว ถ้าซื้อมามันจะคุ้มมั้ยเนี่ยะ...(งก..อีกแล้ว)

.................................

วันนี้ทำงานเสร็จตั้งใจจะไปอ่านหนังสือเล่มเก่า ๆ ที่ความจริงมันก้อยังใหม่อยูเพราะ ฉันนะยังมะทันได้เปิดอ่านเลย ดูรูปแล้วก้อผ่านกะว่าถ้ามีเวลาจะอ่านให้จบ

สุดท้ายพอได้ใหม่แล้วก้อลืมเก่า

...............................

ขอนินทาเค้าหน่อยนะ

วันนี้ฉันน่ะ อึดอัดมากเลยกะผู้ชายแบบนี้และผู้ชายแบบนี้ดันมาเป็นผู้จัดการของฉันซะอีก เค้าน่ะเจ้าชู้มากเลยอ่ะ แต่ไม่ได้มากะหล่อนกะฉันหรอกน่ะ ดีนะที่ฉันมะสวยพอที่เค้าอยากจะงาบ แต่ที่ทนเห็นอะไรและได้ยินเรื่องราวของเค้ามาแล้วอดที่จะเอามาระบายใสไอ้จอเหลี่ยมเนี่ยมะได้

ความจริงเค้านะเป็นผู้ชายที่จัดว่าหน้าตาธรรมดาแค่ขาวเท่านั้น แต่ฉันไมเข้าใจว่าทำไมเค้าถึงเสน่ห์แรงขนาดหนี้ หรือเพราะ ผู้หญิงเรายอมโง่ให้เค้าหลอกกันแน่ หรือเพราะทั้งคู่นั้นแค่อยากสนุกชั่วคราว ทั้ง ๆ ทีผู้ชายคนนี้ใคร ๆ ก้อรู้ว่าเค้ามีแฟนเป็นตัวเป็นตน สวยดีซะด้วย อาจจะมีแค่คนเท่านั้นที่อาจจะมะรู้ แต่ก้อโทษคนนั้นมะได้

ฉันนะ ทำงานกะเค้าได้เกือบปีแล้ว ต้องบอกก่อนนะว่าฉันน่ะ มีซิกเซ้นท์ที่ยอดเยี่ยมไปเลยทีเดียว เกี่ยวกับการดูคน แต่อาจจะใช้มะได้กะใครบางคนก้อได้ แต่คงมะใช่ผู้จัดการของฉันแน่ เพราะทุกครั้งที่เค้าแอบไปมีใครอีกคนที่ใคร ๆ ก้อเรียกกันว่ากิ๊กนะ ฉันก้อมักจะแอบสังกะสัยเสมอ อยากรู้มั้ยว่าเรื่องราวของเค้านะ แย่แค่ไหน "_"!

ฉันทำงานได้ประมาณ 2 เดือน เพื่อนร่วมงานที่จัดว่าสวยที่สุดใน shop มาขอคำปรึกษาจากฉัน ความจริงฉันว่าเค้าคงอยากระบาpอารมณ์ของเค้ามากกว่าและมันดูจะเป็นอารมณ์ที่มีความสุขซะด้วย เธอคนนั้นก้อมีแฟนแล้ว_ เฮ่อ ฉันมะเข้าใจจริงๆ_ เค้าบอกว่า "พี่คะ หนูมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง แต่พี่สัญญาได้มั้ยว่าจะไม่เล่าให้คนอื่นฟัง" ฉันตอบตกลง

จึงได้รู้ว่า "หนูคบกับผู้จัดการนะ" ฉันได้แต่ทำน้านิ่ง ๆ

เพื่อนร่วมงานก้อเลยถามว่า พี่รู้แล้วเหรอ

" อืม..ความจริงก้อสงสัยอยู่นะ"

หลังจากวันนั้น เค้าก้อเล่าให้ฉันฟังตลอดว่าไปไหนกันบ้าง ผู้ชายแย่ ๆ ที่เป็นผู้จัดการฉันนะ เค้าพูดอะไรที่โกหกหรือตอแหลเสมอเลย เช่นว่า นิ้วมือ...ชื่อ..สวย / ผม...ก้อสวยน่ะ พี่ชอบมากเลย / ....รู้มั้ยว่า...หน้าเหมือนแฟนเก่าพี่ที่เลิกกันไปแล้วมากเลย แต่เพื่อนร่วมงานฉันกลับคิดว่ามันจริงและจัง

ไม่กี่วันหลังจากที่เพื่อนร่วมงานเล่าเรื่องต่าง ให้ฟังนั้น ทุกคนใน shop ก้อเริ่มสังสัยว่ามันมีอะไรผิดปกติระหว่างชายหญิงคู่นี้ และต่างก้อเอามาพูดกันทั้งนั้น เม้าท์กันสนุกปากเชียวหล่ะ ฉันเองก้อต้องอยู่ร่วมในวงสนทนา และทำท่าทางว่าไม่รุ้เรื่องมาก่อน เป็นคนสุดท้ายที่รู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำไป แต่รู้อะไรมั้ย ฉันไม่เคยเอาเรื่องที่ฟังจากทางนี้มาเล่าให้ทางโน้นฟังหรอกน่ะ ไม่อยากเปก็นนกสองหัว ใครที่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบฉันก้อต้องทำแบบฉันใช่มั้ย เราทำอะไรมะได้นอกจากฟังและเก็บเงียบเท่านั้น _ตกที่นั่งลำบากซะแล้วเรา _ แต่ไม่นานความก้อแตก แฟนเค้ารู้เรื่อง เตรียมเก็บของย้ายออกจากห้อง ผู้จัดการฉันมีรึจะให้ผ้ญิงที่แสนดีอย่างพี่...ไป วันนั้นเค้าไม่สบาย ก้อเลยกลับไปก่อน ให้ผู้ช่วยดูแลงานต่อ แต่พอเกิดเรื่อง เค้าก้อกลับมาที่ shopและโวยวายพนักงานทุกคนยกเว้นฉัน เรียกทุกคนเข้าไปสอบสวนยังกับตำรวจกะผู้ร้าย เค้าว่าพนักงานเอาเรื่องเค้ากะ....ไปพูดแบบผิด ๆ ทำให้แฟนเค้าเข้าใจผิด แปลกนะที่เค้าถามทุกคนแต่ไม่ถามฉันสักคำ เพราะอะไรนะเหรอ เพราะเค้ารู้ดีว่ากิ๊กเค้านะเล่าให้ฉันฟังทุกเรื่องแล้วล่ะ มีเหรอจะกล้าถาม แต่เรื่องนวันนั้นก้อมะได้ทำให้เค้ากะแฟนเค้าเลิกกันจริงหรอกน่ะ ผู้หญิงที่ใจอ่อน ต้องมาเจอผู้ชายกะหล่อนและบางทีก้อด้านแบบสุด ๆ ด้านไม่เลิกกะเค้า ทั้ง ๆ ที่เวลาอยู่กะกิ๊กจะบอกกิ๊กเสมอว่าอยากจะเลิกกับแฟนเพราะทนนิสัยแย่ ๆ ของแฟนตัวเองมะได้ แต่พอเรื่องแดงขึ้นมาก้อบอกแฟนตัวเองว่า ผู้หญิงมันมาให้ฟรี ๆ ผู้ชายที่ไหนจะไม่เอา..โอ้โห...ไม่ได้ใช้สมองคิดแน่ดๆ ตอบแบบนี้ให้อวัยวะส่วนล่างคิดแทนแหง ๆ

สุดท้ายเพื่อนของฉันหรือวากิ๊กของเค้าก้อต้องออกจากงานไป

สุดท้ายผู้ชายก้อทำร้ายผู้หญิง

เนี่ยะน่ะ แค่เริ่มต้น ยังมีอีกคนตอนนี้กำลังจะเป็นเรื่อง และก้อเหมือนเดิม ฉันสังสัยมาตั้งนานแต่ใคร ๆ ก้อบอกกับฉันว่าเค้าเป็นเพื่อนจาก สาขา......ก้อเลยสนิทกัน แต่...ฉันว่า มันเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อซะมากกว่า

ต้องกลับไปดูหนังแล้ว

ต่อวันอื่นละกันนะ

Happy D-Day

happy มากเลยอ่ะ กะวันนี้ แต่บอกไม่ถูกว่าสุขเรื่องรัย

ไปดูดงบังกะเพื่อนและน้องๆ มาเมื่อวันที่ 15 ธ.ค.

อันเนี่ยะ happy ที่สุด