เรื่องเก่า ๆ

นานแล้วน่ะ ฉันไม่ได้มาอัพอะไรที่นี่เลย เป็นเดือน ๆ ได้แล้วมั้ง เพิ่งนึกได้ว่ามีที่ที่นึงที่เราลืมไป
ตอนแรกตั้งใจว่าจะปิด blog นี้แล้วล่ะ อยู่ดี ๆ ไม่รู้ทำไมถึงได้หวนกลับมาเขียนเรื่องราวที่นี่อีก
ฉันมีความในใจมากมายที่ระบายให้ใครฟังไม่ได้เลย ความอึดอัดที่อยากจะฝังไปลึกที่สุด ปล่อยให้
มันลืมไปจากวินาทีนี้เลยยิ่งดี
ตอนนี้ชีวิตฉันเริ่มยุ่งยากขึ้น โตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วสินะ ความรับผิดชอบในวันข้างหน้ามรอเราอยู่
มันแสนสาหัสจังน่ะ แต่ฉันก้อต้องพยายามและสู้ต่อไปให้ได้สินะ
ความฝันของฉันมีตั้งหลายอย่าง มากมาย และทุก ๆ ความฝัน กำลังรอฉันอยู่ รอให้ฉันทำให้มัน
กลายเป็นความจริงให้ได้ในวันข้างหน้า ต้องทำให้ได้

วันหยุดทั้งที

แย่จังนะ วันหยุดวันนี้มะได้ไปเที่ยวไหนอีกแล้ว
มีโปรแกรมต้องเข้ากรุงเทพฯ อาทิตย์หน้าโน้นนน
ไปซื้อบัตรคอนฯbingbang สู้ ๆ เข้านะ sarangssssss
นัดกันกะศร เพื่อนสมัยโน้น...นานแล้วจำมะได้ มะได้เจอกัน
นานมากเลย ล่าสุด2 ปีที่แล้วนะ ตอนนี้คงผอมแล้วมั้ง ฮุฮุ..ฮิฮิ
ความจริงมันนะอยากเจอเรา แต่เรานะอยากเจอbingbang
แต่เพื่อนก้อสำคัญชิมะ ต้องเจอมันให้ได้เหมียนกานแหละ
อ้อ..เมื่อวานเจอกะใครหว่า..จำชื่อมะได้อีกแล้ว เค้าบอกหลายรอบแล่ะ
เลยถ่ายรูปคู่มา เป็นครั้งแรกที่ขอนักร้องที่มะได้ปลื้มถ่ายรูป แต่.
ปลื้มพี่เค้ามากเลยที่ดูมะเก๊กและครึม เป็นกานเองสู๊ดดดดๆ

ก้อแค่ความรู้สึก

เฮ่อ นานแล้วสินะมะได้มาอัพมันสะที จนเพื่อนมาวีน ถึงได้รู้ตัวว่าจิง ๆ แล้วก้อนานซะจนจะเน่าแล้ว
อาจเป็นเพราะก่อนนี้ยุ่ง ๆ อยู่หลายเรื่องและจะมีเรื่องยุ่งตามมาอีกเพี๊ยบเลย
ไปบ้านมาก้อเหนื่อยพอควร Thank You นะเพื่อนสำหรับรูปภาพที่ส่งมาให้น่ะ
วันนี้ความจิงเป็นวันที่ฉันต้องไปทำงานน่ะ แต่ขี้เกียจสุดชีวิตก้อเลยขอเปลี่ยนวันหยุดมาเป็นวันนี้แทน
เจอนู๋นาด้วยเมื่อวานก่อน มันบอกว่าเลิกกับแฟนแล้ว (รอบที่ร้อยแปด) เฮ่อ ฉันอยากให้เพื่อนเจอคนดีๆ
ซะที เมื่อไหร่มันจะตาสว่างฟ่ะ
อนาคตฉันจะเป็นไงต่อไปเนี่ยะ อยู่ ๆ ก้ออยากเปลี่ยนงานซะงั้น คงเห็นเค้าเปลี่ยนกันมากมั้ง

Valentine Day

ความจริงวันนี้หลายคู่คงต้องมีความสุขแหง ๆ
ส่วนฉัน โคตรเหงาอ่ะ

วันนี้ไปได้หนังสือนิยาย Coffee Prince มาใหม่อ่ะ
รอดูกะแผ่นที่สั่งปัยมะไหว ก้อเลยซื้อหนังสือมาอ่านก่อน
รูปเล่มเก๋กูดอ่ะ นี่ถ้ากล้องมะติดไวรัสจะอัพโหลดมาไว้ด้วยอ่ะ
แล้วอีกเล่มก้อ I *o*BOOK หน้าปกจุนกี ไอ้ที่ต้องซื้อน่ะ เพราะกะว่า
จะแลกกะตังค์หรอกนะ มะมีตังค์เหรียญขึ้นรถเมลล์ ลองจ่ายแบงค์
ยี่สิบสิคะ มันถอนให้ 10 บาท เผลอ ๆ มะถอนก้อมี รถที่พัทยาเนี่ยะ
เป็นเงี่ยะซะส่วนใหญ่

น้าเนียน อินเตอร์

เมื่อวานได้อ่านหนังสือฉบับหนึ่ง มีคอลัมน์ของ น้าเนียน อินเตอร์ เค้าเขียนหัวข้อประมาณว่าวิบากกรรมของศิลปินเกาหลี
เค้าบอกว่า กรรมข้อแรก ก้อคือเกิดมาเป็นผู้ชายแท้ ๆ หน้าตาดั๊นไปละม้ายคล้ายผู้หญิง(เห็นด้วยอย่างแรงค่ะ น้าเนียน) ผู้ชายบางคนแมนทั้งแท่งพูดให้ตายก้อมะมีใคร่เชื่อ โดนส่ร้ายว่าเป็นกย์อยู่นั่นแหละ ที่สำคัญยังสร้างบาป ให้เพื่อนร่วมโลกที่เป็นหญิงอีกต่างหาก ยังไงนะเหรอ ก้อสร้างความอิจฉาในใบหน้าอันใสปิ๊งไง ดูซิผู้หญิง..บางคน..สมัยนี้ดูได้ซะที่ไหน อิ อิ (โดนฉันเต็ม ๆ )ให้คนอื่นอิจฉามันบาปไหมล่ะ
กรรมข้อต่อมา อันนี้ดูเหมือนจะเป็นความจงใจมากกว่า เรื่องทรงผม ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วนักร้องเกาหลีไปทำกรรมอะไรไว้กับเส้นผมของใครอะป่าว มาชาตินี้ถึงได้ไว้ผมได้แค่ทรงเดียว นั่นก้อคือ หน้าม้าฟ้าผ่า สังเกตุได้เลย นักร้องศิลปินดาราเกาหล..ชาย..ทั้งหลาย ทำผมได้ไม่กี่ทรงหรอกครับ ส่วนใหญ่ก้อหน้าม้า แล้วด้านหลังก้อเซต ให้มันชี้ ๆ เหมือนโดนฟ้าผ่านั่นแหละ
ดังนั้นเกิดมาเป็นคนไทยภูมิใจเถิด ไว้ผมได้ตั้งหลานทรง ทั้งผมแกะ ทำหัวโล้น หรือจะทำทรงมหาดไทย แสกข้าง แสกกลางก้อว่ากันไป
กรรมต่อไปคือเรื่องความสามารถ คับผม อย่างหนึ่งศิลปินเกาหลีสู้คนไทยไม่ได้นั่นก้อคือ การใช้เวลา เอาง่าย ๆ คือการบริหารเวลาไม่เก่งเท่าคนไทยนั่นเอง ยกตัวอย่าง (อีกแล้ว) เช่น เกาหลีอย่างน้อย 5 ปี ออกอัลบั้ม ประเทศไทย อย่างเก่ง 2 ปี เผลอ ๆ 6เดือน เก่งไหมล่ะ บอกแล้วความสามารถมันต่างกัน เอาเถอะ จะห้าปีหรือหกเดือน มันก้อออกอัลบั้มคือกัน คุณภาพว่ากันทีหลัง หุ หุ (หกปีแล้วดังระเบิดระเบ้อขนาดนี้ หนูว่ามันก้อคุ้มนะคะน้าเนียน ดีกว่าออกมาแล้วแป้ก)
ข้อนี้ไม่เกี่ยวกับกรรม แต่แถมให้ เกี่ยวกับเรื่องเพลงนั่นคือ เกาหลีโอกาสรวมฮิตน้อยมาก ต้องตั้งหน้าตั้งตาทำอัลบั้มใหม่ของตัวเองต่อไป ไม่เหมือนศิลปินบ้านเรา ซึ่งอาจจะใช้เวลาในการทำอัลบั้มน้อยมาก ออกตอนไหนก้อได้ เราเลยเห้นอัลบั้มรวมฮิตซะเยอะ ปีใหม่รวมฮิต วาเลนไทน์รวมฮิต รวมฮิตมันทุกโอกาสทุกเทศกาล
...............
พอฉันอ่านจบก้อเอาไปเล่าให้เพื่อน ๆ ร่วมงานฟัง ฮาแตกกันเลยทีเดียว ความจริงน้าเนียนเค้าก้อวิเคราะห์ได้น่าฟังนะ แถมสนุกด้วยอีกต่างหาก ไม่น่าเบี่อ เหมือนหนังสือบางเล่ม
อ้อ วันนี้ได้ The boy kimchi เล่มใหม่ด้วยอ่ะ ไอ้เล่มเก่ายังมะได้อ่านเลย แค่เปิดผ่านตาเท่านั้นเอง
เดือนนี้หมดตังค์ไปกะค่าเน็ตเยอะมาเลย โบนัสจะออกเท่าไหรเนี่ยะ รออยู่นะจ๊ะ รออยู่
อ้อ ไปเจอหนังสือ พูดเกาหลี เล่มใหม่ ของอาจารย์ บุญมา ด้วย เนื้อหาข้างในมะเท่าไหร่หรอก แต่รูปเล่มเจ๋งมากอ่ะ คิดว่าเป็นพ็อกเก็ตบุคของใครซะอีก หวานซะ..หวานได้อีกนะคะอาจารย์ สรุปว่าสวยและน่ารักมากอะ 185 บาท เท่านั้นเอง ซื้อๆ ซื้อแน่เดือนหน้า เดือนนี้จนแล้ว (พูดเหมือนเดือนหน้าจะรวย)

yun"o"jae II

หวี๊ดกันซะ...ยอมแพ้แล้วตู
คู่นี้ก้อน่าหนับหนุนนะเนี่ยะ
ฉันสับสนทางเพศหรือป่าวเนี่ยะ เริ่มเชียร์แบบออกหน้าออกตามากไปแล้ว

ไม่มีวันพรากจากกันปาย

ดูเค้าจะไม่อยากจากกันเลยทีเดียวเชียวแหละ

อารายเนี่ยะ แจเล่นเกาะยุนมะปล่อย แล้วคนอย่างฉานจะเสียบได้ตอนไหนคะเนี่ยะ คุณนายแจ

Henry Lau

น่าสงสารน้องจัง ทำไมรับเค้าเป็นสมาชิกคนที่ 14 มะได้นะ
ฉันว่าเค้าทั้งน่ารักและความสามารถเพี๊ยบเลยนะ พูดภาษาอังกฤษได้..สุดย๊อด...
เพราะคนเกาหลีนะ ไม่ชอบที่จะพูดอังกฤษสักเท่าไหร่ แถมเวลามาถามเราแล้วเราตอบเป็นภาษาอังกฤษ ฟังมะออกยังมาโกรธใส่เราเฉยเลย สรุปฉันผิดที่ฟังเกาหลีมะออกและตอบเค้าไม่ได้รึนี่

แค่อยากระบาย

เบื่อ..................
เซ็งอ่ะ.................
อยากไปไกล ๆ จากตรงนี้....
คิดถึงเพื่อนนะเนี่ยะ........


ฟังเพลงนี้ทีไรฉันรู้สึกยิ่งแต่เศร้า ก้อมะรู้หรอกนะว่ามันมีความหมายว่างัย แต่ฟังเพลงเกาหลีทีไรหลุดไปเป็นนางเอกซีรี่ส์ทุกทีสิน่า

คู่สร้างคู่สม

อดที่จะเอามาโพสท์มะได้ น่ารักจิง ๆ นะ คู่เนี่ยะ หนับหนุนเต็มที่
ใครก้อแยกเราสองคนมะได้เนอะ

ทำไปได้นะ..Bingbang

ฮาอ่ะ โดยเฉพาะ จีอะน่ะ ดูท่าจะไม่ต้องฝึก ท่าทางออกซะงั้น แหม..เริดนะจ๊ะ

วันนี้ไปวัดทำบุญมาแต่เช้า ตั้งใจแล้วว่าจะหาเวลาไปทำบุญปีใหม่ทั้งทีนี่นะ พอดีได้เพื่อนไปก้อเลยต้องตื่นแต่เช้า ทำบุญเสร็จกะว่าจะไปขูดหินปูนแต่คิวยาวมากก้อเลยกลับกัน เดี๋ยวไปวันหยุดดีกว่า

แปลกจัง ปกติเวลาทำบุญเสร็จ ฉันจะสบายใจเป็นที่สุดแต่วันนี้อารมณ์ฉันไม่คงที่เอาเสียเลย มันเศร้าอ่ะ

มะรู้ว่าทำไม แต่ก้อยังดีที่มีเจี๊ยบอยู่เป็นเพื่อน เจี๊ยบเป็นคนธรรมะธรรมโมมาก ๆ แถมยังกินเจตลอดชีวิตด้วย เค้าบอกว่าถ้าไม่ติดว่าต้องมาดูแลร้านอินเตอร์เน็ตให้พี่ ป่านฉะนี้เค้าก้อจะไปบวชชีแล้ว ว้าว ไม่น่าเชื่อ นี่ล่ะเพื่อนใหม่ฉัน พอมารู้จักเจี๊ยบ ฉันก้อพาเธอตบะแตก ก้อจะอะไรล่ะ ดันไปเอาซีรี่ส์เกาหลีมาให้ดูและเธอก้อติดเอามาก ๆ ถามหาร้านสั่งซื้อเฉยเลย แถมบอกให้เร็ว ๆ อีกนะ ฉันว่าเธอคงเปลี่ยนใจไม่ไปบวชแล้วล่ะ ว่า..บาปเลยเรา

ความจริงวันนี้ฉันมีอะไรมากมายต้องทำ แต่เพราะมันน่าเบื่อจิง ๆ ฉันจึงไม่อยากขยับตัวทำอะไรเลย

ได้แต่นั่งฟังเพลงแบบนี้ไปเรื่อย ๆ หลายวันก่อนไปซื้อ ซีดีประกอบซีรี่ส์เกาหลี ปี 2008 ชอบเพลงนึงมาก ฟังอยู่ได้แต่เพลงเดียว มันอยู่ เพลงที่ 3 แผ่น แผ่นท้ายสุด แต่ฟัง ๆ แล้วมันไม่ใช่ภาษาเกาหลีน่ะ เหมือนภาษาจีนมากว่า

เฮ่อเวลาต้องไปทำงานล่ะ

เพราะอากาศเปลี่ยนแปลง

วันนี้ฉันไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ ความจริงไม่อยากลางานหรอกน่ะ แต่เพราะไปถึงแล้วมันก้อยังไม่สามารถจะทำงานได้ เปนลมแน่ ๆ ถ้าฝืนร่างกายตัวเอง ก้อเลยต้องลางานกลับมาพักผ่อน ทานข้าวแล้วก้อกินยาไปก้อหลับยาว ตื่นอีกทีก้อตอนเย็นแล้ว อาการดีขึ้น เหลือแต่ปวดหัวนี่แหละ นี่พัทยาหนาวมากแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อนเลย อากาศทำไมเย็นได้ขนาดนี้นะ อาจเพราะโลกเรามันคงเบื่ออากาศร้อนๆ เหมือนกะเรานี่แหละนะ ก้อเลยต้องปฏิบัติตัวมันเอง หนาวซะ..ไม่เกรงใจกันเลย
อื้ม...วันนี้วีดิโอของ bingbang มาให้ดูด้วย.....ชื่อเพลง this love ฟัง ๆ แล้วมีท่อนนึงเหมือนเพลง this love ของ maroom 5 เลย

วันที่2ของปี

ความจริงวันนี้เป็นวันหยุดของฉัน แต่มันก้อเป็นซะอย่างนี้ ฉันได้แต่ตื่นมา แล้วก้อหาอะไรทำแก้เซ็ง อยู่ ที่นี่ไม่มีเพื่อนเลย ไม่เหมือนตอนอยู่ที่บ้าน ถึงแม้ไม่มีที่ให้ไป หรือไม่มีเพื่อนให้คุย แต่ฉันก้อยังมีแม่ อีกทั้งตอนนี้ก้อมีหลานตัวยุ่งอีกคน ไม่รู้ว่าในปีนี้จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นบ้างกับตัวฉันเอง ถึงแม้ตอนนี้ฉันก้าวเข้า 24 ปีแล้วก้อตาม แต่ฉันก้อยังไม่อยากโตเป็นผู้ใหญ่เลย เพราะมีหลายอย่างถ้าต้องเป็นผู้ใหญ่แล้วฉันคงทำมันไม่ได้หรือไม่ถึงได้ก้อไม่ควร ตอนนี้อยากสนุกกับชีวิตต่ออีกแป๊บนึ่ง

อีกไม่กี่วันที่บริษัทก้อจะฉลองปีใหม่ ฉันนะ มะอยากไปเลย ถ้าไปฉันต้องได้ก่อเรื่องแน่ ๆ ตอนนี้ก้อโดนผู้จัดการหมายหัวเอาไว้ซะแล้ว ก้อดันไปก่อปฏิวัติให้นะสิ พวกเราสมาชิก(พรรค) เกือบครึ่งคุยกันว่าไม่อยากไปฉลองปีใหม่เลย..ได้ข่าวว่าผู้จัดการจะชวนกิ๊กที่ทำงานอยู่ต่างสาขามาด้วย เรารู้อยู่แก่ใจ คงจะต้อทำเป็นหน้าด้านมะรู้มะชี้มะเห็น มะได้หรอกนะ ผู้จัดการฉันยังเข้าใจว่ามีแค่ฉันคนเดียวที่มะอยากไปฉลอง เค้าก้อเลยเรียกประชุมและให้ลงคะแนนเสียง แต่เค้ากลับพูดอ้อมค้อมว่า อยากไปจัดที่ไหนดี แทนที่จะถามว่า ใครอยากให้มีการจัดงานฉลองบ้าง คนทนไม่ไหวเลยต้องเปิดประเด็น เท่านั้นแหละเค้าก้อเลยตัดกัดฟันถามว่าใครอยากไปบ้าง ...ไม่มีใครยกมือ....ด้วยเพราะหลายคน ณ ที่นั้น ไม่ชอบที่จะแสดงความคิดเห็น มันก้อเป็นซะแบบนี้ และพอเค้าถามต่อว่า ใครไม่อยากไปบ้าง ฉันยกมือคนแรก และตามด้วยเพื่อน ๆ อีก 3 คน และมีอีก 2 คนที่ไม่ได้เข้าประชุม แต่ฉันก้อออกคะแนนเสียงให้แทน เค้าถึงกับอึ้งและพูดไม่ออก ก้อเลยปัดไปว่า พี่ให้ไปคิดทบทวนดู แล้วอาทิตย์หน้ามาประชุมใหม่อีกที แต่ในวันรุ่งขึ้นเค้าเรียก รองผู้จัดการไปคุยเป็นการส่วนตัวและบอกว่า พี่บังคับให้ทุกคนไป ให้เธอประสานงานน้อง ๆ ด้วยนะ

ฉันได้แต่งงในสิ่งที่เค้าทำ มันไม่เหมือนคนที่จะเป็นผู้จัดการหรือผู้นำเลยสักนิด

และตอนนี้พนักงานหลายคนก้อรู้เรื่องกิ๊กคนใหม่ของเค้า ที่เราต่างก้อรับไม่ได้ เพราะ คน ๆ นี้อยู่ใกล้กันมาก เค้าเคยทำงานสาขาเดียวกันจากกรุงเทพมาก่อน และมาเจอกันอีกที่ก้อที่พัทยาที่แหละ ตอนนี้ผู้หญิงเค้าย้ายไปอยู่ศรีราชา แต่นั่นกลับไม่ใช่ปัญหาของเค้าเลยสักนิด ยิ่งแต่ทำให้เค้าสะดวกที่จะหาที่หลบที่ซ่อนกันซะอีก พอผู้หญิงเค้าเลิกกับแฟนเค้า ผู้จัดการฉันก้อเข้าเสียบซะงั้น ผู้หญิงคนนี้ก้อหน้าไม่อายรู้ทั้งรู้เค้ามีเมีย ยังจะยุ่งอีก และตอนนี้เมียเค้าก้อท้องอ่อนๆ ด้วย ฉันจะทำไงกับทั้งสามคนดี การรู้เรื่องเค้าโดยไม่ได้ตั้งใจเนี่ยะมันทำให้เราแย่นะ บอกใครก้อไม่ได้ แต่ที่แน่ ๆ งานฉลองปีนี้ ต้องมีเรื่องเกิดขึ้นแน่ ฉันคนหนึ่งละที่จะไม่ยอมทนดูอะไรน่าทุเรศ ๆ แน่นอน

วันใหม่ของฉัน

เฮ่ออ...คืนนี้มันยาวไกลจัง น่าเบื่อมันมากเลย มันช่างเป็นคืนที่เงียบเหงาอะไรเช่นนี้ ทั้ง ๆ ที่ข้าง ๆ ตัวฉันก้อเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย แต่เชื่อมั้ยฉันไม่รู้จักใครสักคนเลย ความจริงฉันก้อคิดถึงใครอยู่หลายคนในคืนนี้แต่ทุกคนคงกำลังสนุกกับการฉลอง ฉันฉลองปีหนูคนเดียวเลยสินะ ไม่สิกะใครก้อมะรู้ตั้งหลายร้อยหลายพันคนที่หาดพัทยา ดูดอกไม้ไฟสวยมาก ก้อเลยต้องเก็บไว้ดูสักหน่อยบ หยิบกล้องขึ้นมาก้อถ่ายได้ไม่มากนัก เมื่อยมืออ่ะ

ตอนดึกโทรหาคุณแม่ด้วย ขอคำอวยพรดีๆ สักหลาย ๆ ข้อ คุณแม่ก้อน่ารักที่สุด ขนาดว่านอนแล้วก้อยังตื่นมาทำตามคำขอของลูกสาวคนนี้ สุดท้ายคนที่อยู่กับเราทุกที่ทุกเวลา และตลอดไปก้อคือคุณแม่และคุณพ่อ ถึงแม้ว่าคุณพ่อจะอยู่ไกลแสนไกล ไม่รู้ว่าไกลแค่ไหน แต่หนูคิดถึงคุณพ่อนะคะ